Een paar jaar geleden ging ik voor de eerste keer samen met mijn vader een huttentocht lopen in Oostenrijk. Nu heb ik vaker de vraag gekregen ‘wat is een huttentocht?’ en daar ga ik je nu meteen antwoord op geven. In de bergen in Oostenrijk staan veel hutten, een soort hotels, maar dan afgestemd op wandelende mensen in de bergen! Tussen die hutten, die op verschillende hoogtes liggen, zijn wandelroutes uitgestippeld en zo kan je van hut naar hut lopen. Een huttentocht.

Zelf ben ik geen type dat thuis veel wandelt. Ik sport wel, maar wandelen doe ik nauwelijks en trekt mij eerlijk gezegd ook niet hier in Nederland. Nu houd ik wel heel erg van de bergen én Oostenrijk… Mijn vader gaat ieder jaar en ik wilde graag eens met mijn vader mee, om die wandelingen ook eens te ervaren.  Zo gezegd, zo gedaan! Natuurlijk gaat dat niet meteen zo makkelijk… Laat ik ook duidelijk benoemen dat ik dit twee keer heb gedaan, de echte ervaringsdeskundige is mijn vader hier in het verhaal! Dit stuk is mede door hulp en inbreng van mijn vader tot stand gekomen.

Zillertal

Eerst even iets over het gebied in Oostenrijk waar wij gewandeld hebben en wat ik toch wel een van de favoriete gebieden van mijn vader mag noemen; Zillertal. Zillertal is een dal, eigenlijk een zijdal van Inndal (die dus nog groter is), en ligt in Tirol. Wellicht klinkt het plaatsje Mayerhofen bekend? Dat is een bekend skiplaatsje in Oostenrijk, maar ook in de zomer is het erg leuk! Met 1000 km aan wandelroutes en 450 km aan fietsroutes kan je Zillertal voor menig wandelaar en fietsen een walhalla noemen… Voor de beeldvorming een kaart van het Zillertal.

oostenrijk7

Hutten

Even door over zo’n hut in het Zillertal. Het is natuurlijk een heel ander sfeertje dan in een hotel en dat kan ook bijna niet anders. Wandelaars en fietsers komen daar terecht nadat ze er een behoorlijke ‘trip’ op hebben zitten. De schoenen gaan uit, de stinksokken komen tevoorschijn en vervolgens kan je uit een kast je pantoffels uitzoeken. Pantoffels die er al jaren staan en waar al aardig wat verschillende beblaarde voeten in hebben gezeten. IEUW! Geloof mij, na zo’n wandeling kan je dat écht niet meer interesseren en doe je met alle liefde die pantoffels aan… Bij de hutten die wat lager liggen kan je meestal erg lekker eten (zie foto), maar hoe hoger hoe minder goed te bereiken = minder lekker eten. Je eet in een soort gezamenlijke ruimte, besteld biertjes en na het eten komt de yahtzee op tafel. Dan naar bed!

Je bed verschilt ook per hut. Er zijn hutten waar je nog een privé kamer kan boeken, maar er zijn ook hutten waar je met meerdere mensen in een zaaltje ligt. Denk daarbij dus aan stapelbedden en gesnurk van onbekenden. Nee, dit heb ik (gelukkig) niet meegemaakt. Ik had iedere keer mijn eigen kamertje met heerlijke plofdekens en een uitzicht om u tegen te zeggen! Hooguit een keer een snurkende vader die ik hoorde… Hutten zijn meestal donker, gezellig, veel hout, ouderwets en gewoon super Oostenrijks (vind ik). Tussen de foto’s zie je een hut aan de buitenkant: De Alpenrosenhütte. Op onderstaande foto zie je de, vrij recent vernieuwde, Olpererhütte.

oostenrijk8

Wat heb je nodig?

Laten we beginnen met een fatsoenlijke conditie. Het wandelen in de bergen is natuurlijk iets heel anders dan het vlakke land hier in Nederland. In de bergen is het stijgen en dalen, dat kan soms heel pittig zijn. Daarnaast wordt het zuurstofgehalte steeds minder naarmate je hoger komt, even wennen. Een beetje enthousiasme voor de bergen is ook niet mis… Mijn conditie is niet top, maar mijn enthousiasme heeft het van/voor mij gewonnen!

Op een rijtje…

Behalve die conditie heb je ook attributen nodig. Te beginnen met een goed paar bergschoenen die goed zitten en waar je al een aantal keer in gelopen hebt…

– Een paar goede sokken (speciaal voor wandelen)
– Een afritsbroek (hoeft niet, wel handig, heel sexy ook)
– Een handig t-shirt en een trui (sportkleding het liefst)
– Regenjas
– Een goede rugzak
– Blarenpleisters (hier kom ik zo op terug…)
– Bidon(s) en/of drinkzak in de rugzak
– Krachtvoer. Bananen, snickers, mueslirepen, etc.
Alle attributen moeten zo licht en makkelijk mogelijk zijn. Onder andere te verkrijgen bij (berg)sportwinkels. Uiteindelijk sjouw je alles mee in je rugzak. Je laat geen goederen achter in de hut. Dit doe je wel als je terugkomt in dezelfde hut, maar meestal ga je juist door naar de volgende!

Je hebt alles. Wat nu?

Tijd om te wandelen! Ik heb zelf gewandeld in de zomer en daar kwamen ook zomerse temperaturen bij kijken. Denk dan dus ook aan zonnebril, haarband, zonnebrandcrème en extra water. Het is super belangrijk om je bergschoenen in te lopen en ik kan het weten… helaas… Ik heb dit namelijk niet gedaan. De eerste vakantie met mijn vader ging dat aardig: een paar kleine blaren op mijn hakken. De tweede vakantie ging het minder. We hadden de eerste twee dagen achter de rug en terug in de auto trok ik mijn bergschoenen uit (HEERLIJK!). Ik keek naar mijn hak, mijn vader keek naar mijn hak en zijn reactie: ‘dat wordt niet meer wandelen voor jou deze week, dame.’ Verbaasd keek ik hem aan, het kan toch niet dat ik na twee dagen helemaal niet meer kon wandelen!? We waren er net! Maar vaders kreeg gelijk, onmogelijk om nog te wandelen met een blaar ter grote van twee 2euro munten. Strompelend op slippers (ik dan) hebben we het nog 2 dagen volgehouden in Oostenrijk, toen konden we weer naar huis.

Nog meer enthousiasme…

Laat ik me dus even focussen op de eerste vakantie. Als je de bergen in gaat kan dat best spannend zijn, maar het uitzicht is iedere spanning waard. Je moet dus alleen geen schijterd zijn (dit kan je zelf het beste even inschatten). Uithoudingsvermogen komt ook even om de hoek kijken. Voor mij hielp het dat ik mijn vader aan mijn zij had, die me constant goed op weg heeft geholpen en er voor zorgde dat ik niet zomaar op wou geven. Je moet van te voren goed de route uitstippelen, de meeste routes staan netjes aangegeven, maar hoe hoger je gaat hoe spannender het wordt! Je moet diverse graatoverschrijdingen maken, dit zijn een soort smallere stukken die bergen aan elkaar verbinden, maar waardoor je bijvoorbeeld ook de top van een berg kan bereiken. Zo’n top is overigens erg leuk om tussendoor ‘mee te pakken’, het is soms een kleine moeite om tijdens een wandeling via een top te lopen. Het is vaak ook een doel om naartoe te lopen! Dit heb ik zelf ook gedaan, maar ik heb helaas de top niet bereikt… Behoorlijk zwaar!

Zelf hebben we gewandeld naar de Schonbichler Horn, maar die top heb ik helaas niet gehaald! Kapot! Achteraf bleken dus die blaren ook niet mis.

Erg belangrijk nog:

Laat je vooral informeren door de mensen die de hut beheren/personeel. Zij zijn altijd het beste op de hoogte van de routes en de weersomstandigheden. Het weer speelt namelijk een hele grote rol tijdens het wandelen in de bergen… Het kan zo omslaan. Van een lekker zonnetje naar dichte mist, of van motregen tot een heftige sneeuwbui. Je kan je hier van te voren natuurlijk in verdiepen, maar check het altijd nog even op de dag zelf!

Bereid je voor op een hele ‘berg’ spierpijn. Na een aantal dagen moest ik mezelf aan de trapleuning omhoog tillen. Mijn vader stond dan al 5 minuten beneden onderaan de trap op mij te wachten, terwijl ik als een oud omaatje de trap af kwam. Het geeft natuurlijk wel een kick en een heel voldaan gevoel…

Ben je nou heel enthousiast worden en/of wil jij je hier iets meer in verdiepen? Kijk dan eens op de site van NKBV. Hier staat alles over het wandelen in de bergen.

oostenrijk10

oostenrijk12

oostenrijk6

oostenrijk5

oostenrijk4

oostenrijk2

oostenrijk1

oostenrijk14